Bugün dünyada 2.5 milyardan fazla insanın benimsediği Hristiyanlık, pek çok coğrafyada sadece kilise binaları, din adamları hiyerarşisi veya katı dini ritüeller bütünü olarak algılanır. Oysa İncil'in merkezinde duran özgün öğreti ne bir kurallar listesidir ne de insanı suçluluk duygusuyla ezen bir korku mekanizmasıdır. Hristiyanlık; Yaratıcı Tanrı ile insan arasında sevgi, lütuf ve güvene dayalı kişisel, canlı ve dönüştürücü bir ilişkidir.
1. Din Değil, Baba ile Çocuk İlişkisi
Dünyadaki din ve felsefelerin ezici çoğunluğu insana şu şartı koşar: "Belli kuralları eksiksiz uygula, ibadetlerini yap, kendini kanıtla; belki o zaman Tanrı seni kabul eder." Bu durum insan ruhunda hiçbir zaman dinmeyen bir yetersizlik ve reddedilme korkusu üretir.
İncil ise bu denklemi kökünden yıkar. Tanrı insanlara bir diktatör veya hesap uzmanı gibi yaklaşmaz; Kendisini seven, kaybolan çocuğunu arayan ve kucaklayan bir "Göksel Baba" (Abba) olarak açıklar. İsa Mesih öğrencilerine dua etmeyi öğretirken söze "Göklerdeki Babamız" diye başlamalarını buyurmuştur (Matta 6:9). Hristiyan inancında ibadet bir borç ödeme tiyatrosu değil, sevilen bir Babanın huzurunda bulunmanın getirdiği içten bir minnettarlık ifadesidir.
2. Hristiyanlar Neye İnanır? Temel İnanç İlkeleri
Hristiyan inancının tarih boyunca elçisel iman bildirgeleriyle (Apostles' Creed) özetlenen ana temelleri şunlardır:
- Tek ve Ezeli Tanrı: Evrenin ve yaşamın mutlak Yaratıcısı olan tek bir Tanrı vardır (Markos 12:29).
- İnsanın Durumu ve Günah: İnsan Tanrı'nın suretinde iyi olarak yaratılmış, ancak bencilliği ve isyanı (günah) yüzünden Tanrı'dan kopmuştur. Bu kopuşu insan kendi ahlaki çabasıyla kapatamaz.
- İsa Mesih'in Çarmıhtaki Kefareti: Tanrı'nın ezeli Sözü olan İsa Mesih insan bedeninde dünyamıza gelmiş, günahsız bir yaşam sürmüş ve insanların ödeyemeyeceği günah bedelini çarmıhta Kendi canıyla ödemiştir (Romalılar 5:8).
- Ölümden Diriliş: İsa Mesih üçüncü gün bedenen ölümden dirilmiş; günahın ve ölümün gücünü ebediyen yok etmiştir. O'na iman eden herkes sonsuz yaşama kavuşur.
- Kutsal Ruh'un Varlığı: İman edenlerin kalbinde yaşayan Kutsal Ruh, insanı içten içe yeniler, sevgi, sevinç, barış ve sabır meyveleri üretir (Galatyalılar 5:22).
3. Tarihsel ve Toplumsal Miras
Hristiyanlık masallara veya mitolojik kurgulara değil, MS 1. yüzyılda Roma İmparatorluğu'nun Celile ve Yahudiye eyaletlerinde yaşanmış somut olaylara dayanır. Romalı pagan tarihçiler Tacitus (Yıllıklar XV.44), Suetonius ve Bitinya Valisi Plinius, İsa Mesih'in Pontius Pilatus döneminde idam edildiğini ve takipçilerinin Mesih'e Tanrı olarak ilahiler söyleyip dürüst bir yaşam sürdüklerini tarafsızca belgeler.
Ünlü yazar C.S. Lewis'in belirttiği gibi, Hristiyanlık insanın Tanrı'yı arama hikayesi değil, Tanrı'nın kaybolan insanı arayıp kurtarma hikayesidir. Bu inanç tarihi boyunca köleliğin kaldırılmasına, ilk hastanelerin kurulmasına ve evrensel insan hakları kavramının doğuşuna öncülük etmiştir.
Sonuç olarak Hristiyanlık; kurallarla aklanmaya çalışan yorgun insan ruhuna, İsa Mesih'in çarmıhta tamamladığı lütuf ve esenlik kapısını açan bir sevgi davetidir.