Tarihte hiçbir edebi veya dini metin, Yeşaya Peygamber'in 53. bölümü kadar araştırmacıları hayrete düşüremez. İsa Mesih'in doğumundan yaklaşık 700 yıl önce Kudüs'te parşömenlere yazılan bu metin, Mesih'in çarmıhta çekeceği acıları sanki olayın hemen yanında duran bir görgü tanığı gibi tüm çıplaklığıyla anlatır.
1. Kehanetin İnanılmaz ve Sarsıcı Detayları
MÖ 700 yılında yazılmış Yeşaya 53 metninde yer alan şu ifadelere dikkat edin:
- Bedeni Deşildi: Roma çarmıhında İsa'nın elleri ve ayakları kalın çivilerle, böğrü ise Romalı lejyonerin mızrağıyla deşilmiştir. Oysa Yeşaya'nın yaşadığı dönemde Yahudilerin idam yöntemi taşlamaydı; Roma çarmıhı henüz dünyada icat bile edilmemişti!
- Sessiz Kuzu: Sanhedrin meclisinde ve Vali Pilatus'un önünde uğradığı iftiralara karşı İsa Kendi hakkını savunmamış, sessizce boyun eğmiştir (Matta 27:14). Pilatus bizzat "Bu adamda hiçbir suç bulamıyorum" (Luka 23:4) diyerek Yeşaya 53:9'daki "Ağzından hileli söz çıkmamıştı" kehanetini doğrulamıştır.
- Zengin Adamın Mezarı: İki haydudun arasında asıldığı için mezarı kötülerin yanına verilmek istenmiş, ancak çarmıhtan sonra Yahudi Meclis üyesi zengin Arimatealı Yusuf'un yeni kaya mezarına defnedilmiştir (Matta 27:57-60).
2. Kumran Tomarları Bu Metnin İsa'dan Önce Var Olduğunu Kanıtladı
Geçmişte bazı şüpheci eleştirmenler bu metnin Hristiyanlar tarafından İsa'nın ölümünden sonra geriye dönük uydurulduğunu iddia etmişti. Ancak 1947 yılında Kumran 1. Mağarası'nda keşfedilen ve bugün Kudüs İsrail Müzesi Kitap Mabedi'nde sergilenen Büyük Yeşaya Tomarı (1QIsa-a), karbon-14 ve paleografik testlerle kesin olarak MÖ 125 yılına tarihlenmiştir!
Yani bu metin, İsa Mesih doğmadan 100 yılı aşkın bir süre önce parşömenlerde zaten harfi harfine mevcuttu. Antik Yahudi kaynakları olan Babil Talmudu (Sanhedrin 98b) ve Targum Jonathan da Yeşaya 53'ün acı çeken Mesih'i (Mashiach ben Yosef) anlattığını tarihi olarak doğrulamaktadır.
3. Bizim Yerimize Kefaret ve Diriliş Müjdesi
Yeşaya 53 sadece ölümü değil, dirilişi de müjdeler: "Canını suç sunusu olarak sunduktan sonra soyunu görecek ve günleri uzayacak... Işığı görecek ve doyum bulacak." (Yeşaya 53:10-11). Ölen bir kurbanın günlerinin uzaması ve tekrar ışığı görmesi, ölümden dirilişin açık peygamberliğidir. Mesih Kendi günahı için değil; bizim günahlarımız için ezilmiştir. Cezayı O çekti, esenliği ve şifayı biz aldık.
Bölümün son ayetinde (Yeşaya 53:12): "O isyancılar için yalvardı" buyrulur. İsa çarmıhta can verirken Kendisine işkence edenler için: "Baba, onları bağışla; çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar" (Luka 23:34) diyerek dua etmiştir. Havariler Yeni Antlaşma boyunca (örneğin Elçilerin İşleri 8'de Filipus'un Etiyopyalı saray görevlisine müjdeyi anlatırken yaptığı gibi) Yeşaya 53'ü İsa Mesih'in kurtarışının en kesin kanıtı olarak alıntılamıştır. 700 yıl önceki peygamberliğin her bir harfi Golgota'da eksiksiz gerçekleşmiştir.